08-11-12

Turtelboom's 'American Dream'...

American.dream.jpgPolitici zijn mensen, dat klinkt verbazingwekkend

American dream in ons land. Even trots zijn.

5 september 2011 by Annemie Turtelboom

De dood van de broer van Elio di Rupo, na die van de moeder van Johan Vande Lanotte en de grootmoeder van Wouter Beke doet media en politici er aan herinneren dat het politiek bedrijf uit mensen bestaat. Als ik de aandacht daarvoor vanmorgen in de media zag, durf ik bijna te concluderen dat ons dat allen enigszins verbaast;

Nochtans is de menselijke factor in intense onderhandelingen zeker van grotere invloed dan ideologieën, en vermoedelijk even sterk als belangen. Ben je ongevoelig voor die menselijke aspecten, dan mis je als politicus/politica heel veel. Ook fraaie dingen die tegen je eigen politieke instincten ingaan. Neem Elio di Rupo zelf, waarover ik eergisteren een stukje schreef op onze Kippenvelblog.

Net zestig geworden is hij misschien op weg om premier te worden van dit land. Nu al is hij twaalf jaar de voorzitter van één van de grootste partijen van België en al tien jaar burgemeester van Bergen. Voordien was hij vice-premier en Europarlementslid, naast doctor in de scheikunde.

Niet slecht voor een immigrantenzoon, die opgroeide in een armzalig huis in de buurt van La Louvière, als zevende kind van een gezin dat net uit Italië was toegekomen, op zoek naar werk en inkomen. Vader stierf na een jaar in een verkeersongeval en drie van de kinderen moesten naar het weeshuis. Zijn door hem verafgode moeder, die zelf niet lezen of schrijven kon, zorgde dat hij naar school ging en, met de hulp van een leraar die zijn talent erkende, ook verder kon studeren. Bovendien is Elio di Rupo homo, wat tot iets meer dan een decennium geleden een echte carrièrehandicap vormde.

Ik weet het, er zijn veel Elio’s in ons land. Mensen die zelf de maatschappelijke ladder opklimmen, die zich waarmaken in een sector waar ze oorspronkelijk niet in thuishoorden en die elk individueel hun barrières moeten overwinnen

Maar laten we in Vlaanderen, ook al verschillen onze opvattingen, ook al zijn we politieke concurrenten en zijn onderhandelingen inhoudelijk bikkelhard, toch even een beetje generositeit opbrengen, met een oog voor de menselijke kant van de politiek. Laten we dus maar toegeven dat de biografie van Elio di Rupo een merkwaardig succesverhaal is, opgebouwd op talent en grote werkkracht. En misschien wel één van de meest merkwaardige emancipatievoorbeelden in België van de afgelopen decennia. Een beetje zoals de boerenzoon die enkel met een studiebeurs van mijnheer pastoor aan de universiteit geraakte, of de zoon van een mandenmaker die maar tot zijn tiende naar school ging, maar zich opwerkte via de avondles en het verslinden van massa’s boeken uit de bib.

Als dergelijke mensen het tot eerste minister schoppen – of bijna, zoals Elio di Rupo – dan is dat een variant op de Amerikaanse droom, zeg maar, in ons eigenste land. En ook als we di Rupo straks politiek weer zullen moeten bekampen, zeg ik toch maar ‘oef’ tegen een samenleving die zoiets mogelijk maakt.

http://kippenvel.org/2011/09/de-amerikaanse-droom-bij-ons/

Over Kippenvel 

Kippenvel is een blog van en voor mensen die kiezen voor een progressief, empathisch, emanciperend en volks liberalisme. Omdat de kracht, het potentieel en het beoordelingsvermogen van ieder afzonderlijk individu voor vooruitgang zorgt in welvaart, duurzaamheid en rechtvaardigheid.

De Kippenvel Bloggers: Gwendolyn Rutten, Noël Slangen, Annemie Turtelboom

De commentaren zijn gesloten.